Ik was vroeger echt een gelukzoeker. Elke dag weer jaagde ik achter dat ene perfecte moment aan – die baan die alles gaat veranderen, die relatie die mij compleet zal maken, die volgende vakantie die eindelijk ontspanning zal brengen. En in die jacht… zocht ik mij steeds weer een ongeluk.
Ik Martijn Mensink was de koning van alle gelukzoekers.
De illusie van geluk
20 jaar lang rookte ik een pakje sigaretten per dag. Niet omdat ik het lekker vond (dat deed ik na de eerste peuk al niet meer), maar omdat elke sigaret mij een klein moment van… iets gaf. Rust? Geluk? Een pauze van de constante onrust in mijn hoofd?
Ik dacht dat geluk een bestemming was. Een plaats waar je aankomt en dan… tada! Je bent gelukkig. Voorgoed. De finish lijn van het leven, waar je eindelijk kunt zeggen: “Nu ben ik er.”
Wat een bullshit.
Het leven draait niet om 365 dagen succes vol te zijn.
Het leven draait om balans. Om die subtiele dans tussen aan en uit staan. Je sympathische zenuwstelsel dat je klaarstoomt voor actie, en je parasympathische systeem dat je laat herstellen en bijkomen.
Jarenlang stond mijn lichaam constant ‘aan’. Stress, spanning, die volgende sigaret die tijdelijke verlichting zou brengen. Mijn sympathische zenuwstelsel draaide overuren, terwijl mijn parasympathische deel vergeten was hoe het aanvoelde om écht te ontspannen.
Mindfulness
Tot ik mindfulness ontdekte. Of beter eigenlijk, toen mindfulness mij ontdekte.
Het begon niet met een spirituele openbaring. Het begon met 5 minuten stilzitten en proberen te ademen zonder aan de volgende sigaret te denken. 5 minuten waarin ik voor het eerst in jaren echt voelde hoe mijn lichaam aanvoelde.
Ik zeg het je: het voelde niet goed.
Maar voor het eerst begreep ik dat geluk geen constante staat van zijn is. Het is een moment. Een oprisping. Net als dat perfecte ijsje op een warme zomerdag – heerlijk, intens, en dan weer voorbij. En dat is precies zoals het hoort te zijn.
Van gelukzoeker naar balans-vinder
Mindfulness leerde me dat het niet gaat om het vangen van geluk, maar om het herkennen ervan wanneer het er is. Het leerde me de kunst van het ‘uit’ staan – die heerlijke momenten waarin je parasympathische zenuwstelsel het overneemt en je lichaam eindelijk kan herstellen.
Na maanden van oefenen en na het lezen van het boek van Allen Carr, stopte ik met roken. Niet omdat ik op willskracht vertrouwde (die had me 20 jaar in de steek gelaten), maar omdat ik eindelijk voelde wat echte rust was. En die was zo veel beter dan de neprust van nicotine.
De nieuwe realiteit
Nu, jaren later, merk ik het verschil elke dag. Die constante onderliggende spanning is weg. Mijn lichaam weet weer hoe het is om écht te ontspannen. En paradoxaal genoeg ervaar ik meer vreugdevolle momenten – niet omdat ik ze jaag, maar omdat ik ze herken wanneer ze er zijn.
Dat ijsje op een warme dag? Dat smaakt nu beter dan ooit. Niet omdat het mijn problemen oplost of me voor altijd gelukkig maakt, maar omdat ik volledig aanwezig ben bij die perfecte, tijdelijke zoetheid.
Balans is de sleutel
Als je jezelf herkent in dit verhaal – als jij ook een gelukzoeker bent die zich een ongeluk zoekt – dan nodig ik je uit om eens te pauzeren. Om te voelen hoe jouw balans ervoor staat.
Sta je vaker ‘aan’ dan ‘uit’? Wanneer heb je voor het laatst écht ontspannen, zonder afleiding, zonder het gevoel dat je ergens anders zou moeten zijn? Hoeveel keer adem je per minuut?
Mindfulness is geen wondermiddel. Het is geen shortcut naar eeuwig geluk. Maar het is wel een weg terug naar jezelf. Naar de balans die je lichaam en geest zo hard nodig hebben.
Start vandaag. Begin met 5 minuten. Zet een timer, ga zitten, en adem. Voel hoe je lichaam aanvoelt. Merk op wanneer je gedachten afdwalen (dat doen ze, dat hoort erbij), en kom vriendelijk terug naar je ademhaling.
Geluk kun je niet kopen. Maar balans? Die kun je leren vinden. Dus nogmaals, geluk is niet te koop… maar je kunt wel een ijsje kopen en dat komt heel dicht in de buurt
Martijn Mensink
