“Ik schaamde me,” zegt Erica zacht. “Iedereen om me heen leek te sporten, te rennen, energie te hebben. En ik? Ik kwam ’s avonds thuis en kon alleen nog op de bank liggen.” Vervolgens stopt ze even, haar stem breekt een beetje. “Het voelde alsof mijn lijf me in de steek liet. Eigenlijk had ik het al opgegeven.”
De pijn die niemand ziet
Erica (49) kent de blikken. Bijvoorbeeld die van collega’s die enthousiast vertellen over hun hardloopsessie. Of vriendinnen die vragen: “Ga je niet mee naar yoga?”
“Wat moet ik dan zeggen?” vraagt ze. “Dat ik ’s ochtends al moe wakker word? Daarnaast dat mijn onderrug voelt alsof er messen in zitten? Bovendien dat na een werkdag mijn hoofd zo overloopt dat ik soms vergeet waar ik de autosleutels heb neergelegd?”
Terwijl ze over haar ogen wrijft, is de vermoeidheid nog steeds voelbaar in haar stem. “Mensen denken: bewegen geeft energie. Maar voor mij voelde het anders: ik heb geen energie meer over om te geven.”
Die combinatie van fysieke pijn en mentale uitputting maakte dat Erica zichzelf wegcijferde. Daarom was sport voor anderen. Voor mensen die het konden. Voor lichamen die meewerkten.
“Ik voelde me gevangen in mijn eigen lijf. Enerzijds te moe om te bewegen, anderzijds te gestrest om stil te zitten, en uiteindelijk te beschadigd om nog iets te proberen.”
De stille wanhoop van niet passen
Op haar dieptepunt zat Erica op de rand van haar bed, haar sportschoenen in haar handen – gekocht in een moment van hoop, nu alleen nog een herinnering aan haar falen.
“Ik huilde,” zegt ze eerlijk. “Niet omdat ik per se wilde wandelen. Maar omdat ik zo ontzettend graag wilde dat mijn lijf weer normaal zou voelen. Daarnaast dat ik weer een versie van mezelf zou zijn die energie had. Die geen pijn had. Die niet constant tegen zichzelf vocht.”
Ze had het gevoel dat ze wegzonk, steeds verder. Bovendien zei elke dokter: “Meer bewegen helpt.” Maar niemand vertelde haar hóe, als je lichaam protesteert bij elke stap.
Mindful Walk: een onverwachte ontdekking
Het was haar zus die het artikel doorstuurde over Mindful Walk. “Ze schreef erbij: ‘Misschien is dit iets voor jou. Geen prestatie, geen druk.’ Aanvankelijk was ik sceptisch. Echter ook… wanhopig genoeg om het te proberen.”
Die eerste ochtend stond Erica trillerig bij het startpunt. “Ik voelde me zo kwetsbaar. Alsof iedereen zou zien hoe kapot ik was.”
Niettemin gebeurde er iets wat ze niet verwacht had.
“De trainer zei: ‘Vandaag gaan we alleen maar lopen. Onderweg checken we in bij onszelf. Geen tempo, geen afstand, geen moeten.’ Toen zei ze iets wat ik nooit zal vergeten: ‘Je lijf heeft zo hard voor je gevochten. Vandaag gaan we het bedanken.'”
Erica’s stem hapert. “Ik moest bijna huilen. Want niemand had me ooit gevraagd om aardig te zijn voor mijn eigen lichaam.”
Het moment dat alles verschoof
Tijdens die eerste wandeling voelde Erica de tranen over haar wangen lopen. Niet van verdriet, maar van opluchting.
“We liepen langzaam. Daarbij zei de trainer: ‘Voel hoe je voet de grond raakt. Voel de zon op je gezicht.’ En voor het eerst in jaren voelde ik mijn lichaam niet als vijand, maar als… onderdeel van mij.”
Toen ze voelde dat haar knie begon te steken, verstijfde ze. Oude patronen: doorduwen, negeren, je schamen.
“Maar de trainer zei: ‘Stop even. Leg je hand op je knie. Zeg tegen jezelf: ik hoor je. We gaan langzamer.’ Dus dat deed ik. En weet je wat? Mijn knie kalmeerde. Niet omdat ik ertegen vocht, maar omdat ik luisterde.”
Dat was het moment. Namelijk het moment dat Erica begreep: bewegen hoeft geen oorlog te zijn.
Bewegen mag zacht zijn
In de weken daarna veranderde er iets fundamenteels. Niet haar lichaam – nog niet. Wel haar relatie met haar lichaam.
“Ik leerde dat pijn niet betekent dat je faalt. Ook dat vermoeidheid niet betekent dat je lui bent. Bovendien dat bewegen niet hoeft te voelen als straf, maar als een vorm van zelfliefdevolle zorg.”
Daarom begon ze uit te kijken naar de Mindful Walk. Niet omdat ze moest, maar omdat het het enige moment in de week was dat ze écht bij zichzelf was.
“Soms loop ik en huil ik,” zegt ze openhartig. “Gewoon omdat er zoveel spanning loslaat. Andere keren voel ik me licht, bijna euforisch. Vervolgens voel ik soms gewoon… mezelf. En dat is het mooiste cadeau dat ik mezelf in jaren heb gegeven.”
“Voor het eerst in mijn leven beweeg ik niet om iets te bereiken, maar om iets te voelen. En wat ik voel is: ik besta. Daarbij ben ik het waard.”
‘Ik heb mijn lijf terug’
Drie maanden later zit Erica aan tafel, haar ogen helderder dan in het begin van ons gesprek.
“Ik zeg niet dat alles perfect is. Ik heb nog steeds pijn. Ook heb ik nog steeds dagen dat ik moe ben. Maar ik vecht er niet meer tegen. En daardoor… is er ruimte gekomen.”
Ze lacht, een echte lach. “Mijn rug doet minder zeer. Niet omdat ik harder werk, maar omdat ik zachter ben geworden. Daarnaast voelt mijn hoofd rustiger. En ik voel me – eindelijk – weer een beetje thuis in mijn eigen huid.”
De sportschoenen die ze nooit gebruikte? Die staan nu bij de deur, klaar voor haar volgende training.
“Mensen vragen me: hoe heb je het gedaan? Waarop ik zeg: ik ben gestopt met vechten. Ik ben begonnen met voelen.”
“Ik kan niet meer zonder deze trainingen. Niet omdat ze me fitter maken, maar omdat ze me terugbrengen naar mezelf. Bovendien blijkt mezelf iemand te zijn die het verdient om van zichzelf te houden.”
Herken je jezelf in Erica’s verhaal?
Als je dit leest en er tranen in je ogen staan. Als je denkt: dit ben ik. Als je moe bent van vechten tegen je eigen lichaam, van je schamen voor je grenzen, van het gevoel dat bewegen niet voor jou is weggelegd…
Dan is dit jouw moment.
Bij Mindful Walk krijg je geen prestatiedruk, geen oordelen, geen verwachtingen. Alleen een zachte uitnodiging om opnieuw kennis te maken met je lichaam. Daarbij om te ontdekken dat bewegen geen straf hoeft te zijn, maar een vorm van thuiskomen.
Wat je krijgt:
- Begeleide Mindful Run of Walk sessies waarin jij het tempo bepaalt
- Technieken om vriendelijk naar je lijf te luisteren
- Een veilige ruimte waar pijn, vermoeidheid en kwetsbaarheid welkom zijn
- Een gemeenschap van mensen die het snappen
Je verdient het om je weer heel te voelen. Bovendien verdien je het om vrede te sluiten met je lichaam.
👉 Neem de eerste zachte stap: www.mindfulrun.nl
“Het gaat niet om hoeveel stappen je zet. Het gaat erom dat je ze zet met liefde.”
Wil jij mensen zoals Erica begeleiden naar een vitaler en gezonder leven?
👉 Neem de eerste zachte stap: Word Mindful Run/ Mindful Walk instructeur
